Θερμοπύλες

Τιμή σ' εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κ' ίσοι σ' όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ' ευσπλαχνία·
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι πτωχοί, πάλ' εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Και περισσότερη τιμή τους πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κ' οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Είπαν...

Αγάθων  (Αθηναίος Τραγικός Ποιητής   448 π.χ. - 400 π.χ.)

Αγάθων (448 π.Χ. – 400 π.Χ.)

αθηναίος τραγικός ποιητής.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/quotes/authors/321#ixzz2CnEcy1NR

Αγάθων (448 π.Χ. – 400 π.Χ.)

αθηναίος τραγικός ποιητής.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/quotes/authors/321#ixzz2CnEcy1NR

«τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι: 

πρώτον ότι ανθρώπων άρχει. 

δεύτερον ότι κατά νόμους άρχει. 

τρίτον ότι ουκ αεί άρχει»

«Τρία πράγματα πρέπει να θυμάται κανείς όταν βρίσκεται στην εξουσία: Ότι κυβερνάει ανθρώπους, ότι πρέπει να διαχειρίζεται την εξουσία σύμφωνα με το νόμο και ότι δεν θα κυβερνάει αιώνια.»

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/quotes/authors/321#ixzz2CnDJSjwV

Τούτος ο χειμώνας...

Τούτος ο χειμώνας
είναι ο πιο σκληρός~
ο θεός να δώσει
να κρατήσει λίγο.
'Εφραξε τους δρόμους
ο κακός καιρός
πριν σκεφτώ να φύγω.

Λίγο να κρατήσει,
δίκαιοι ουρανοί,
μια και δεν προσμένω
πια άλλο καλοκαίρι,
κι άλλο χελιδόνι
πια δεν θα φανεί
νέα ζωή να φέρει

'Αλλο χελιδόνι,
πια δεν καρτερώ,
σβέλτο μου, χρυσό μου,
μαύρο χελιδόνι.
Μόνο αναθυμάμαι
τον καλό καιρό,
κι η καρδιά μου λιώνει.

 Κ. Καρθαίος (Κλέανδρος Λάκων, 1878-1955)

Λιμνοθάλασσα Κοτυχίου

Η λιμνοθάλασσα Κοτύχι βρίσκεται στο Νομό Ηλείας ΒΑ της κωμόπολης των Λεχαινών ενώ το παραθαλάσσιο δάσος, ο υγρότοπος της Στροφυλιάς, είναι βορειότερα, στο Νομό Αχαΐας. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα δίκτυο λιμνοθαλασσών, λιμνών, ελών και δασών, κατά μήκος των βορειοδυτικών ακτών της Πελοποννήσου.

Η λίμνη βρίσκεται στο Δάσος της Στροφυλιάς και μαζί με τις λιμνοθάλασσες του Προκόπου, τη λίμνη-έλος Λάμια και του Πάπα (Καλόγριας) προστατεύεται από τη συνθήκη Ραμσάρ.

Η ιχθυοπανίδα της λιμνοθάλασσας αποτελείται από Λαβράκια (Dicentrarchus labrax), Κέφαλους (Mugil cephalus), Τσιπούρες (Sparus auratus) και Χέλια (Anguilla anguilla).

Το Κοτύχι είναι σημαντικός τόπος ξεκούρασης για πολλά αποδημητικά πουλιά, όπως Ερωδιοί, Χαλκόκοτες, Χελιδόνια, Τσαλαπετεινοί, Γεράκια, Τρυγόνια, Γλαρόνια κ.ά. 

Σαπφώ Νοταρά

Στης μοναξιάς το άβατο θηρίο Βαρκάρης την περίμενε σε έρημο γιαλό…

Έτσι αρχίζει το τραγούδι που γράφτηκε για τη Σαπφώ Νοταρά από το στιχουργό Ηλία Κατσούλη στο cd «Carte Postale», του Νότη Μαυρουδή, που κυκλοφορεί ήδη από την Eros Music. Όλα τα τραγούδια είναι αφιερωμένα σε ανθρώπους που έχουν σημαδέψει την αισθηματική και πολιτισμική αγωγή μας. Ανάμεσα στον Καβάφη, στην Εντίθ Πιαφ, την Αμαλία Ροντρίγκεζ και άλλους, βρίσκεται δίκαια και η ηθοποιός Σαπφώ Νοταρά.

Η Επέμβασις των Θεών

 Heartily know
   .........
       The gods arrive.
    EMERSON

REMONIN. -...Il disparaitra au moment necessaire;
     les dieux interviendront.
Mme DE RUMIERES. -Comme dans les tragedies
       antiques?
     (Acte II, sc. i)
Mme DE RUMIERES. -Qu'y a-t-il?
REMONIN. -Les Dieux sont arrives.
     (Acte V, sc. x)
       ALEXANDRE DUMAS,FILS, L'Etrangere

Θα γίνη τώρα τούτο, κ' έπειτα εκείνο·
και πιο αργά, σε μια ή δυο χρονιές (ως κρίνω),
τέτοιες θα είν' η πράξεις, τέτοιοι θάν' οι τρόποι.
Δεν θα φροντίσουμε για μακρυνό κατόπι.
Για το καλλίτερον ημείς θα προσπαθούμε.
Και όσο προσπαθούμε, τόσο θα χαλνούμε,
θα μπλέκουμε τα πράγματα, ως να βρεθούμε
στην άκρα σύγχυσι. Και τότε θα σταθούμε.
Θα ήν' η ώρα οι θεοί να εργασθούνε.
Έρχονται πάντοτ' οι θεοί. Θα καταιβούνε
από τες μηχανές των, και τους μεν θα σώσουν,
τους δε βίαια, ξαφνικά θα τους σηκώσουν
από την μέση· και σαν φέρουνε μια τάξι
θ' αποσυρθούν.- Κ' έπειτ' αυτός τούτο θα πράξη,
τούτο εκείνος· και με τον καιρόν οι άλλοι
τα ιδικά των. Και θ' αρχίσουμε και πάλι.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

<Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ>                                                                                                    Η γέννηση του πασίγνωστου λαϊκού μας ήρωα του ελληνικού θεάτρου σκιών , του αγαπημένου μας Καραγκιόζη, δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένη και έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις πάνω στο θέμα αυτό. Η ιστορία της δημιουργίας του βασίζεται σε προφορικές παραδόσεις από τις οποίες η πιο διαδεδομένη αναφέρεται στον γνωστό θρύλο του Καραγκιόζη και του Χατζηαβάτη που ζούσαν στην Προύσα. Ο Χατζηαβάτης ήταν εργολάβος οικοδομών και είχε αναλάβει να χτίσει το σαράϊ του πασά της Προύσας.
"Η Γέννηση του Καραγκιόζη" έργο του Ευγένιου Σπαθάρη		Πήρε στο γιαπί εργάτες και αρχιμάστορα έβαλε τον Καραγκιόζη που ήταν μαραγκός, μα είχε μυαλό πρωτομάστορα. Ο πασάς είδε ότι το σαράϊ αργούσε να τελειώσει κι εφοβέρισε τον Χατζηαβάτη πως θα τον θανατώσει. Ο Χατζηαβάτης φοβήθηκε και φανέρωσε στον πασά ότι φταίχτης ήταν ο Καραγκιόζης που έλεγε αστεία στους μαστόρους και γελούσαν. Ο πασάς φοβέρισε και τον Καραγκιόζη αλλά εκείνος εξακολούθησε να αστειεύεται. Ετσι ο πασάς τον θανάτωσε. Ολοι αγανάχτησαν με τον άδικο σκοτωμό του Καραγκιόζη κι ο πασάς για να ημερέψει τον λαό έχτισε ένα ωραίο μνημείο στην Προύσα κι έθαψε εκεί τον Καραγκιόζη με μεγάλες τιμές. Η αδικία όμως αυτή κόστισε πολύ στον πασά κι αρρώστησε βαριά. Οι άλλοι αγάδες για να διασκεδάσουν τον πασά έφεραν τον Χατζηαβάτη στο σαράϊ να του λέει τα χωρατά του Καραγκιόζη.
Μια μέρα ο Χατζηαβάτης έκοψε έναν χάρτινο Καραγκιόζη, τέντωσε ένα πανί που το φώτισε κι έδωσε παράσταση Καραγκιόζη. Ο πασάς ευχαριστήθηκε τόσο που του έδωσε άδεια να παίζει παραστάσεις όπου θέλει. Λέγεται, λοιπόν, πως έτσι δημιουργήθηκε ο Καραγκιόζης.

Αυτόματο σύστημα ηλεκτρονικής αλλαγής ταχυτήτων σε ποδήλατα

Ηλεκτρονικό Ποδήλατο Από Την AUDI

Εδώ και μερικά χρόνια, οι ποδηλάτες έχουν τη δυνατότητα με το πάτημα ενός κουμπιού, το οποίο εκπέμπει ηλεκτρονικό σήμα και δεν είναι συνδεδεμένο με καλώδιο με το ντεραγιέ, να αλλάζουν ταχύτητες στα ποδήλατά τους.
Το συγκεκριμένο σύστημα είναι πιο γρήγορο και ακριβές από το παραδοσιακό με το καλώδιο.
Ομάδα ερευνητών από το Κέιμπριτζ, σύμφωνα με τη διαδικτυακή πύλη gizmag.com, έκανε ένα βήμα παραπέρα, αναπτύσσοντας ένα αυτόματο σύστημα ηλεκτρονικής αλλαγής ταχυτήτων για ποδήλατα.
Η ιδέα είναι ότι ο αναβάτης θα μπορεί να δίνει εντολή στο σύστημα, το οποίο θα στηρίζεται σε μια «έξυπνη» συσκευή κινητής τηλεφωνίας, να αλλάζει ταχύτητες με συχνότητα ανάλογη με τις επαναλήψεις που θα καταγράφονται ανά λεπτό στα πεντάλ του ποδηλάτου.
Μέσω μίας συσκευής Bluetooth, το σήμα θα μεταδίδεται στο ντεραγιέ, καθορίζοντας ουσιαστικά το κάθε πότε θα αλλάζει ταχύτητα το ποδήλατο.
Για παράδειγμα, εάν ο άνεμος είναι ευνοϊκός για τον αναβάτη, το σύστημα θα «κατεβάζει» αυτόματα ταχύτητα, προκειμένου να διατηρήσει τον ίδιο ρυθμό στα πεντάλ του ποδηλάτου.
Μελλοντικά, οι κατασκευαστές του συστήματος, σκοπεύουν να αξιοποιήσουν το Παγκόσμιο Σύστημα Εντοπισμού Θέσης (GPS), καθώς και χάρτες ώστε να δρα προληπτικά, ανάλογα με τις ανάγκες που παρουσιάζει κάθε διαδρομή.
Με λίγα λόγια, το ποδήλατο θα μπορεί να «ανεβάσει» ταχύτητα κάθε φορά που θα πλησιάζει ανηφόρα!
Πηγή: ΑΜΠΕ

Σε δημοπρασία επιστολές του Γεώργιου Καραϊσκάκη

Σημαντική ενότητα επιστολών του αρχιστράτηγου του 1821 Γεώργιου Καραϊσκάκη θα δημοπρατηθούν από τον οίκο «Π. Βέργος» την Τετάρτη 21 Νοεμβρίου.

Πρόκειται για επτά επιστολές που απευθύνονται στην επιτροπή των Ψαριανών προσφύγων της Αίγινας, μια επιστολή προς τη Διοίκηση της Ελλάδος και μια προς τον 'Αγγλο στρατηγό Ρίτσαρντ Τσέρτς.

Σε μια από τις επιστολές προς τους Ψαριανούς ο Καραϊσκάκης περιγράφει τη μάχη της Αράχωβας που μόλις είχε ολοκληρωθεί με νικηφόρα για τους Έλληνες έκβαση (24 Νοεμβρίου 1826), γράφοντας μια από τις πιο ένδοξες σελίδες της Ελληνικής Επανάστασης: «... εις τας 18 του παρόντος εφθάσαμεν ενταύθα, επολεμήσαμεν την αυτήν ημέραν, περίπου 5 ώρες, και αφού εφονεύσαμεν αρκετούς, τους περιωρίσαμεν εις ένα τσουγκρί (βραχώδη πλαγιά), χωρίς ψωμί, χωρίς νερόν, και χωρίς να έχουν κανένα φυσέκι, ούτω λοιπόν έμειναν πολιορκημένοι επτά ημέρας, και σήμερον προς τας 10 ώρας της ημέρας έκαμαν γιουρούσι. Όθεν αφού επιάσαμεν τας προσδιορισμένας θέσεις εφονεύσαμεν περίπου χιλίους τριακοσίους, εφονεύσαμεν τον Κιαχαγιάμπεην, τον Μουστάμπεην, τον Καργιοφίλμπεην, τον αδελφόν του Μπανούση Σέβρανη, καθώς με δεύτερον κατόπιν θέλω σας στείλει τα κεφάλια τους, επιάσαμεν και ζωντανούς μερικούς σημαντικούς. Εθησαύρισαν όλοι εξίσου οι Έλληνες από λάφυρα, χρήματα, ασημένια άρματα, χρυσά φορέματα και περίπου χίλια άλογα...».

Στην επιστολή προς τη Διοίκηση διαφαίνεται η πικρία του ήρωα για τον παραμερισμό του (4 Μαρτίου 1826), ενώ η επιστολή προς τον Τσέρτς είναι μια από τις τελευταίες που έστειλε (18 Απριλίου 1827), αφού 5 μέρες αργότερα θα πέθαινε μετά από τραυματισμό του στο πεδίο της μάχης.

Ας σημειωθεί ότι οι επιστολές του Καραϊσκάκη είναι εξαιρετικά σπάνιες, ελάχιστες δε έχουν βγει μέχρι σήμερα σε δημοπρασία.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Της Άρτας το γιοφύρι

Σαράντα πέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες τρεις χρόνους εδουλεύανε της Άρτας το γιοφύρι. Ολημερίς εχτίζανε κι αποβραδί γκρεμιέται. Μοιριολογούν οι μάστορες και κλαιν οι μαθητάδες: – Αλίμονο στους κόπους μας, κρίμα στες δούλεψές μας, ολημερίς να χτίζομε, το βράδυ να γκρεμιέται. Και το στοιχειό ’ποκρίθηκεν απ’ τη δεξιά καμάρα: – Αν δε στοιχειώσετ’ άνθρωπο, τοίχος δε θεμελιώνει· και μη στοιχειώσετ’ ορφανό, μη ξένο, μη διαβάτη, παρά του πρωτομάστορα την ώρια τη γυναίκα, πόρχετ’ αργά τ’ αποταχιά,* πόρχετ’ αργά το γιόμα.* Τ’ άκουσ’ ο πρωτομάστορας και του θανάτου πέφτει· κάνει γραφή και στέλνει την με το πουλί τ’ αηδόνι. «Αργά ντυθεί, αργ’ αλλαχτεί, αργά να πάει το γιόμα, αργά να πάει και να διαβεί της Άρτας το γιοφύρι.» Και το πουλί παράκουσε κι αλλιώς επήγε κι είπε: – Γοργά ντύσου, γοργ’ άλλαξε, γοργά να πας το γιόμα, γοργά να πας και να διαβείς της Άρτας το γιοφύρι. Νά τηνε και ξανάφανεν από την άσπρη στράτα. Την είδ’ ο πρωτομάστορας, ραγίζετ’ η καρδιά του. Από μακριά τους χαιρετά κι από μακριά τους λέγει: – Γειά σας, χαρά σας, μάστορες κι εσείς οι μαθητάδες, μα τ’ έχει ο πρωτομάστορας κι είν’ έτσι χολιασμένος;* – Το δαχτυλίδι τόπεσε στην πρώτη την καμάρα και ποιος να μπει και ποιος να βγει το δαχτυλίδι νά ’βρει; – Μάστορα, μην πικραίνεσαι, κι εγώ να πά’ σ’ το φέρω· εγώ να μπω και εγώ να βγω, το δαχτυλίδι νά ’βρω. Μηδέ καλά κατέβηκε, μηδέ στη μέση επήγε. – Τράβα καλέ μ’, την άλυσο, τράβα την αλυσίδα, τ’ όλον τον κόσμ’ ανάγυρα* και τίποτες δεν ήβρα. Ένα πηχάει με το μυστρί κι άλλος με τον ασβέστη, παίρνει κι ο πρωτομάστρας και ρίχνει μέγα λίθο. – Αλίμονο στη μοίρα μας, κρίμα στο ριζικό μας, τρεις αδερφάδες ήμασταν κι οι τρεις κακογραμμένες. Η μια ’χτισε το Δούναβη κι η άλλη τον Αυλώνα, κι εγώ η πλιο στερνότερη της Άρτας το γιοφύρι. Καθώς τρέμ’ η καρδούλα μου, να τρέμει το γιοφύρι· κι ως πέφτουν τα μαλλάκια μου, να πέφτουν οι διαβάτες. – Κόρη, τον λόγον άλλαξε κι άλλη κατάρα δώσε, πόχεις μονάκριβ’ αδερφό, μη λάχει και περάσει. Κι αυτή το λόγον άλλαξε κι άλλη κατάρα δίνει: – Σίδερον η καρδούλα μου, σίδερο το γιοφύρι, σίδερο τα μαλλάκια μου, σίδερο κι οι διαβάτες. Τι έχω αδερφό στην ξενιτιά, μη λάχει και περάσει.        * αποταχιά: πρωί. * γιόμα: μεσημέρι, μεσημεριανό φαγητό. * χολιασμένος: στενοχωρεμένος. * ανάγυρα: έψαξα, αναστάτωσα, έκανα άνω-κάτω.

(από το βιβλίο: Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού, μέρος τρίτο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975)

Η Βροχή των Λεοντιδών

 Του Διονύση Π. Σιμόπουλου

Διευθυντή Ευγενιδείου Πλανηταρίου

Κάθε χρόνο γύρω στις 17 Νοεμβρίου δεκάδες φωτεινά πεφταστέρια στολίζουν τον ουρανό κάθε ώρα. Είναι η ετήσια επίσκεψη μιας ροής σωματιδίων που σχηματίζουν την «Βροχή των Λεοντιδών». Η «βροχή» αυτή ονομάζεται έτσι επειδή τα μετέωρα αυτά φαίνονται ότι προέρχονται από την κατεύθυνση του αστερισμού του Λέοντα και οφείλονται στα σωματίδια που έχει αφήσει πίσω του ο κομήτης Τεμπλ-Τατλ.

Οι «βροχές» αυτές δημιουργούνται ως εξής: Κατά την διέλευσή τους από τη Γη οι κομήτες αφήνουν πίσω τους διάφορα μικρά σωματίδια σκόνης τα οποία είναι σχετικά μαζεμένα σε ομάδες και τέμνουν πολλές φορές την τροχιά της Γης. Όταν η Γη συναντάει μια τέτοια ομάδα σωματιδίων τα έλκει και τότε αυτά εισέρχονται στην ατμόσφαιρά μας με ρυθμό 40 έως 70 αντικειμένων την ώρα. Σε εξαιρετικές όμως περιπτώσεις ο ρυθμός αυτός μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και τα χίλια μετέωρα την ώρα, οπότε λέμε ότι έχουμε μια «καταιγίδα διαττόντων». Φυσικά από αυτά τα μετέωρα δεν καταφέρνει κανένα να φτάσει στην επιφάνεια της Γης γιατί είναι μικρότερα και από κόκκους άμμου.

Αυτό που συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ότι η Γη μας περιφέρεται στην τροχιά της γύρω από τον Ήλιο με μια ταχύτητα 110.000 χιλιομέτρων την ώρα, οπότε πέφτει ακάθεκτη πάνω στα σύννεφα των σωματιδίων που έχει αφήσει πίσω του ο κομήτης. Τα μικροσκοπικά αυτά σωματίδια με βάρος μικρότερο του ενός γραμμαρίου χτυπάνε τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιράς μας σε ύψος 100 περίπου χιλιομέτρων και αναφλέγονται.

Je veux - ZAZ

ΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΗΝ ΦΟΛΟΗ "ΔΡΥΟΔΑΣΟΣ ΦΟΛΟΗΣ: ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ"

ΛΑΚΩΝΙΚΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ

ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ  

          ( 800 π.Χ)

   Ο Λυκούργος ο νομοθέτης, για να απομακρύνει τους Σπαρτιάτες από τη μαλθακή ζωή, την οποία ζούσαν μέχρι τότε, και να τους συνηθίσει σε ζωή σωφρονεστέρα και τιμιότερη, ανέθρεψε δύο σκυλάκια, τα οποία γεννήθηκαν από τον ίδιο πατέρα και την ίδια μητέρα. Και το μεν ένα το άφησε ελεύθερο στο σπίτι του και το συνήθισε στη λαιμαργία, το δε άλλο το έπαιρνε πάντοτε μαζί του στα κυνήγια και το άσκησε σ’ αυτά. Μετά από καιρό, τα παρουσίασε και τα δύο στην εκκλησία του δήμου, τοποθέτησε τροφή στο έδαφος και άφησε και ένα λαγό. Τα σκυλάκια ακολούθησαν την κλίση, στην οποία είχαν συνηθίσει, δηλαδή το μεν ένα όρμησε στην τροφή και το δε άλλο στο λαγό, τον οποίο και έπιασε.

<<Συμπολίτες μου, είπε τότε ο Λυκούργος, είδατε ότι οι δύο αυτοί σκύλοι, αν και έχουν την ίδια καταγωγή, πήραν μέσω της ανατροφής τους κλίσεις διαφορετικές και καταλάβατε ότι η άσκηση έχει μεγαλύτερη δύναμη από τη φύση, για να συνηθίσουμε στο καλό>>.