Μαϊμούδες ελέγχουν ρομπότ με το μυαλό τους

Πλέον τα ρομπότ και τα ρομποτικά μέλη αποτελούν μεγάλο κομμάτι της παγκόσμιας τεχνολογίας και η εξέλιξή τους απασχολεί τους επιστήμονες σε όλο τον κόσμο. Στα πλαίσια εκμάθησης ελέγχου των ρομποτικών μελών ένας αμερικάνος επιστήμονας έκανε ένα πρωτότυπο πείραμα.

Σε ένα εργαστήριο στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ, ένας νευροεπιστήμονας εκπαιδεύει πιθήκους να ελέγχουν ρομπότ με το μυαλό τους. Πλέον οι πίθηκοι που εκπαιδεύει, μπορούν να ελέγξουν εικονικά όπλα, πραγματικούς ρομποτικούς βραχίονες, ολόκληρο ρομποτικό εξωσκελετό, ακόμη και ολόκληρα ρομπότ που βρίσκονται στην άλλη πλευρά του πλανήτη και όλα αυτά μόνο με το μυαλό τους.

Στόχος της έρευνας είναι να βρει τρόπο να βοηθήσει παράλυτους ανθρώπους να επανακτήσουν την κινητικότητα και τον έλεγχο ρομποτικών μελών. Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί την μαϊμού να κουνάει τους ρομποτικούς βραχίονες μόνο χρησιμοποιώντας το μυαλό της.

Το σπίτι του Κολοκοτρώνη στο Λιμποβίσι

Στην καρδιά του πολύκορφου και ελατοσκέπαστου Μαινάλου, όπου η μουσική από το σουραύλι του Πάνα μπερδεύεται με το βουητό του έλατου και   το κελάρυσμα των νερών του ξεροπόταμου που κατεβαίνει από το Αρκουδόρεμα σμίγει  με την απέραντη γαλήνη της φύσης, εκεί σε μια γωνιά  βρίσκεται κουρνιασμένο το χωριό της Ελλάδας, το χωριό του Κολοκοτρώνη, το όμορφο Λιμποβίσι.

Ιερά Μονή Αγίας Λαύρας

Η Ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας βρίσκεται 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης των Καλαβρύτων.

Κατά την παράδοση και τα στοιχεία που υπάρχουν, η ιστορία της Μονής αρχίζει από τους χρόνους της Αυτοκρατορίας Νικηφόρου Φωκά. Η Μονή ιδρύθηκε από τον ασκητή Ευγένιο που ήρθε από το Άγιο Όρος. Άρχίσε να οικοδομείται το 961 στη θέση Παλαιομονάστηρο (δυτικά της θέσης της σημερινής Μονής). Mε την πάροδο του χρόνου απέκτησε υλική υποδομή και έμψυχο δυναμικό. Έτσι σε κάποιο χρονικό διάστημα είχαν συγκεντρωθεί 960 μοναχοί. Επί Τουρκοκρατίας ήταν κέντρο Εθνικής Δράσης.

Οι Ομηρικές λέξεις ως γονίδια

Ξένοι γενετιστές εκτιμούν ότι η «Ιλιάδα» γράφηκε τον 8ο αιώνα π.Χ.

Αμερικανοί και Βρετανοί βιολόγοι, οι οποίοι συνήθως αποκωδικοποιούν την αρχαία γενετική ιστορία των ανθρώπων, αναλύοντας τον τρόπο που τα γονίδια μεταλλάσσονται με το πέρασμα του χρόνου, εφάρμοσαν μία παρεμφερή τεχνική σε κάτι τελείως διαφορετικό από την ειδικότητά τους: στην χρονολόγηση της συγγραφής ενός από τα αρχαιότερα και διασημότερα κείμενα του Δυτικού πολιτισμού: την «Ιλιάδα» του Ομήρου.Το βασικό συμπέρασμά τους είναι, ότι γράφτηκε τον 8ο αιώνα π.Χ. Δίνουν μάλιστα ως πιθανότερη κάποια ημερομηνία μεταξύ του 710 και του 760 π.Χ. Αυτή η χρονολόγηση σε γενικές γραμμές συμφωνεί με τις εκτιμήσεις των κλασσικών μελετητών, που προέρχονται από ιστορικές και αρχαιολογικές πηγές.

Σονάτα του Σεληνόφωτος

Με την ονομασία αυτή είναι γνωστή η Σονάτα για πιάνο αρ. 14 του γερμανού συνθέτη Λούντβιχ βαν Μπετόβεν (1770-1827), ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του πιανιστικού ρεπερτορίου.

Ο πλήρης τίτλος του έργου είναι Σονάτα για πιάνο αρ. 14 σε ντο δίεση ελάσσονα, έργο 27/2, και φέρει τον υπότιτλο Quasi una fantasia (Με τον τρόπο της Φαντασίας). H ονομασία Σονάτα του Σεληνόφωτος ή Σονάτα υπό το Σεληνόφως, όπως είναι επίσης γνωστή στα ελληνικά, (Mondscheinensonate στα γερμανικά, Moonlight Sonata στα αγγλικά), οφείλεται στον γερμανό μουσικοκριτικό και ποιητή Λούντβιχ Ρέλσταμπ (1799-1860), ο οποίος το 1832 έγραψε ότι του θύμιζε «το φεγγαρόφωτο που λάμπει πάνω από τη λίμνη της Λουκέρνης».